Spring naar inhoud

Kees Hin 2

Na de dood van Kees was het enige tijd stil. Toch dook hij ineens weer op in mijn mailbox, in een mailtje van maart 2018 dat hij stuurde naar aanleiding van een idee van 'zijn' cameraman Martijn van Beenen en het gesprek dat we voerden over hoe het idee vorm te geven in een film.

In typische 'Hin-zinnetjes' verwees hij naar 'De man met de camera', de stille documentaire uit 1929 (Dziga Vertov) over het dagelijkse leven van bewoners in verschillende Russische steden van de vroege ochtend tot de late avond. Vertov legt dit leven vast door ondenkbare stunts met de draaiende camera uit te halen.

Kees: 'Het is een experiment. Wat probeer je dan? Zou het moeten beginnen met enkele vragen die de cameraman zich stelt: Wat zie je eigenlijk? Een mens, een ding, een ruimte te midden van andere mensen, dingen?

De cameraman observeert zichzelf. Beschrijft hoe hij bewust van zichzelf is. Dat schept richting en vertrouwen. Waar is hij, welke dingen doen ertoe, en in welke ruimte voelt hij zich? Daar sta je nooit bij stil, maar voor dit experiment wel. Het beeld en de klank van geluid doet er nu ook toe, om iets aan te kunnen voelen.

Waar kan de man met camera mee helpen. Hoe zijn details, die je nu intuïtief in beeld brengt en die later pas hun betekenis krijgen.

In deze experimentele film bestudeer je het beeld van een landschap, een ding, een ruimte en ten slotte hoe is de mens er in of er tegen aan. De man met de camera wordt zich bewust van zijn belang.  Als je een persoon filmt, ben je er van bewust dat jij, als man met de camera, het laatste contact hebt met de persoon die in een soort 'alleen op de wereld' is op een filmbeeld.'

Ik moet nog nadenken en net nog op een ideetje komen. Een soort 'de man met zijn schaduw'. Waardoor alles een beetje tekenachtig wordt. In de goede zin. Waarom een stilleven juist levendig is. Kees.'

En zo kwam hij ineens weer tot leven. Ik had ze gemist, die (on)begrijpelijke Hin-zinnetjes.

Het 'waarom een stilleven juist levendig is' deed me denken aan dit schilderij dat ik maakte in de tijd dat hij al afwezig was. Wat bedoelt hij met 'juist zo levendig'?

Ruimte en tijd. Iets wat je helder in je gedachten aanwezig ziet, zoals een Morandi stilleven.